(TWAC-Nieuws dec 1975, nr 10)

De op 30 november 1975 verreden St. Nicolaasrit van de TWAC vond plaats vanuit CR De Molenberg te Reutum en was uitgezet door Gerard

Morssinkhof en Gerard Sanderink. In het TWAC-Nieuws van december 1975 verscheen hierover een verslag, 'geschreven' door de 7 jaar

oude' Marie Cecile Klein Rouweler, dochter van Jan Klein Rouweler, redacteur van het TWAC-Nieuws begin jaren zeventig.

Met mijn vader en moeder mocht ik meedoen aan de St. Nicolaasrit van de TWAC, dat is een club van autogekken. Mijn zusje

ging ook mee, maar die heeft nog geen verstand van auto's, want die is pas 4 jaar.

Nou, eerst moesten we betalen aan Hans Lenderink, want die heeft altijd geld nodig en toen kregen we een kaart met alle

woordjes erop die je nodig hebt bij zo'n rit.

We gingen op weg en hebben bijna alle Sinterklazen met zo'n letter erop gevonden, alleen bij de hooimijt deed mijn vader het

natuurlijk verkeerd, want dat was helemaal geen hooi, maar stro, leuk hoor ... En de roede konden we later ook niet zo goed vinden

want je zag door de bomen het bos (de roede) niet meer. 'Paddestoel' hadden we bijna verkeerd gedaan, maar dat woordje hebben

we op school ook nog niet gehad.

Toen we allemaal weer terug waren kwam St. Nicolaas, een echte, met twee leuke zwarte pieten, mijn vader noemde die Kok's

maatjes, ik weet eigenlijk niet waarom. Alleen die Sint, die praatte zo raar ...

De voorzitter, oom Robers, kreeg eerst een standje omdat hij niet vlug genoeg met zijn welkomstwoord begon.

En dan al die rare vragen ... Hij vroeg aan een kindje waarom die niet altijd in zijn eigen bedje sliep. Dat jongetje zei toen: "Soms

slaap ik bij mijn mama, soms bij mijn papa", nou, en toen wilde Sinterklaas weten waarom die mama en papa niet bij elkaar

sliepen, maar daar heeft zo'n eerwaarde heilige toch niets mee te maken, of wel soms?? Hij wist ook alles niet zo goed meer hoor,

want hij wilde een stoute zwarte piet terugsturen naar Suriname, ha ha, Sinterklaas dacht ook nog dat hij alles van zichzelf kreeg

of van de bijstand, maar ik weet wel beter.

Voordat de Sint wegging zei hij ook nog tegen meneer Wegdam of die meeging naar de Kuiperberg in Ootmarsum om eens lekker

te gaan eten, maar dat vond de voorzitter geloof ik niet zo'n goed idee. Op het laatst bleek ook nog dat wij de eerste prijs hadden

gewonnen met het Sinterklaasritje, ik vond het hartstikke leuk en ik bedank ook de beide Gerards voor de fijne middag.